به گزارش سپاه نیوز، ماه آخر پاییز است. هوا رو به سردی می‌رود و غروب زودتر از همیشه خودش را به صحن امامزاده مختار(ع) می‌رساند. 

جمعی از وکلا و مسئولان حقوقی استان آرام‌آرام در محوطه امامزاده جمع می‌شوند تا یک ایستگاه کوچک اما ضروری را برپا کنند: ایستگاه خدمات حقوقی رایگان.

چیزی شبیه یک اداره سیار، اما ساده‌تر و بی‌تکلف‌تر. روی سنگ‌فرش‌های سرد، چند صندلی، چند پرونده در دست، و گروهی که آمده‌اند دنبال یک راه، یک پاسخ، یا حتی یک امید.

مردی با نگاه مضطرب جلو می‌آید: «می‌خوام برای پسرم مرخصی زندانی بگیرم… نمی‌دونم از کجا باید شروع کنم.»
پیرزن دیگری دستانش را روی چادرش گره زده و آرام توضیح می‌دهد که برای پرونده‌اش توان گرفتن وکیل ندارد.
جوانی می‌گوید: «حقم رو ندادن… فقط می‌خوام بدونم باید چیکار کنم.»

وکلا می‌نشینند، گوش می‌دهند، سؤال می‌پرسند و قدم‌به‌قدم توضیح می‌دهند. گاهی شماره‌ای یادداشت می‌شود، گاهی تماس گرفته می‌شود تا پیگیری انجام شود. هیچ تشریفاتی در کار نیست؛ فقط گفت‌وگو، پرسش، و تلاش برای پیدا کردن یک مسیر درست.

در میان این رفت‌وآمدها، اذان از گلدسته‌ها پخش می‌شود. دفترچه‌ها بسته می‌شود و مردم و مسئولان کنار هم در صف نماز می‌ایستند. چند دقیقه بعد، دوباره همان همهمه آرام برمی‌گردد و کار ادامه پیدا می‌کند. یکی مسئول را صدا می‌زند تا مشکل دوستش را هم مطرح کند؛ دیگری برگه‌ای از کیفش بیرون می‌آورد تا دقیق‌تر مشورت بگیرد.

کار تا حدود دو ساعت ادامه دارد. هوا سردتر شده اما کسی عجله‌ای برای رفتن ندارد.
وقتی مراجعه‌کننده آخر خداحافظی می‌کند، جمع از صحن جدا نمی‌شود؛ راهی گلزار شهدای روستا می‌شوند. چند دقیقه سکوت، چند فاتحه، و بعد آرام آرام برنامه به پایان می‌رسد.

هیچ‌کس ادعا نمی‌کند که همه مشکلات حل شده؛ اما در آن غروب پاییزی، صحن امامزاده مختار شاهد لحظه‌هایی بود که مردم حرف زدند، شنیده شدند و مسیرهایی برایشان روشن شد. ساده، واقعی و بی‌حاشیه.