به گزارش سپاه نیوز، سردار زهدی، بر ضرورت رویکردی چندبعدی و بومی‌محور برای حل چالش‌های این منطقه تأکید کردند. محورهای کلیدی تحلیل ایشان به شرح زیر است:

۱. مدیریت تنوع قومی و مذهبی: فرصت یا تهدید؟
ماهیت دوگانه: تنوع قومی و مذهبی استان‌های جنوب شرق، پتانسیلی عظیم یا تهدیدی جدی است که کاملاً به شیوه مدیریت و حکمرانی بستگی دارد.
اهمیت حکمرانی مؤثر: هم‌جواری با مرزهای بین‌المللی و پیوندهای فرهنگی فرامرزی، اهمیت حکمرانی قاطع و در عین حال بومی‌مدار را دوچندان می‌کند؛ مرزهای سیاسی تحمیلی، این مسئله را حساس‌تر ساخته‌اند.
اصل کلیدی: عدم تحمیل مدل‌های مدیریتی یکسان و درک عمیق ساختارهای اجتماعی محلی برای جلوگیری از نفوذ خارجی ضروری است.

۲. ریشه‌یابی ناامنی‌ها: فقر چندوجهی و بی‌اعتمادی
فقر فراگیر: ناامنی‌ها ریشه در فقر چندوجهی (اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی) و عدم توزیع عادلانه منابع دارند.
چالش ساختاری: نادیده گرفتن فرهنگ عشایری و طایفه‌ای در فرآیند تصمیم‌گیری، اعتبار حکومت مرکزی را تضعیف می‌کند.
تبعیض موتور محرک: احساس بی‌عدالتی و تبعیض (استخدامی و منابع) یکی از اصلی‌ترین دلایل شکل‌گیری ناامنی و گرایش به گروه‌های معاند است.

۳. امنیت پایدار: الگوی مردم‌پایه و اعتماد
راهکار جامع: اتخاذ سیاست همه‌جانبه (سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و امنیتی) و جلب اعتماد عمومی، راهکار اصلی است.
توانمندسازی محلی: حس اعتماد حاکمیت به مردم محلی و واگذاری امور به خودشان (اصل توانمندسازی محلی) حیاتی است.
الگوی موفق: تجربه فرماندهی شهید سلیمانی بر پایه به‌کارگیری بومی‌ها و اعتماد به مردم منطقه، کارآمدترین ابزار امنیتی بوده و باید با پروژه‌های اقتصادی قوی ادامه یابد.
کرامت انسانی: احترام به آداب، رسوم و فرهنگ بومیان، نقش فوق‌العاده‌ای در تأمین امنیت پایدار دارد.

۴. توسعه اقتصادی: ستون فقرات امنیت
ظرفیت‌های غنی: منطقه از لحاظ اقلیمی و طبیعی غنی است، اما کمبودها مانع تحقق پتانسیل شده است.
مدیریت بحران آب: کمبود آب، ریشه مهاجرت است. راهکارها شامل استفاده از شیرین‌سازها و اجرای آبخیزداری برای جمع‌آوری آب‌های فصلی جهت تغذیه سفره‌های زیرزمینی است.
جذب سرمایه: رفع موانع بروکراتیک و ایجاد مشوق‌های مالی برای سرمایه‌گذاری در مناطق محروم، ضروری است.
سرمایه انسانی: تأکید بر به‌کارگیری شایستگان بومی در مناصب مدیریتی و توسعه‌ای برای جلوگیری از هدر رفتن دانش محلی.

۵. نقش استراتژیک سواحل مکران و فناوری نوین
قطب ترانزیت: سرمایه‌گذاری در توسعه بنادر مدرن مکران و اتصال آن‌ها به شبکه ریلی/جاده‌ای کشور می‌تواند منطقه را به قطب ترانزیتی تبدیل کند.
مرزهای فرصت: تعامل با کشورهای همسایه باید بر پایه همکاری اقتصادی و تجارت مرزی باشد؛ برخورد امنیتی صرف، مرز را به سمت قاچاق سوق می‌دهد.
فناوری: استفاده از هوش مصنوعی و سامانه‌های داده‌محور در پایش مرزها و مدیریت توزیع منابع، برای مدیریت بهینه منطقه ضروری است.
هدف نهایی: تبدیل این تحلیل‌ها به دستورالعمل‌های اجرایی عملی با جدول زمانی مشخص، متولیان امر و شاخص‌های قابل اندازه‌گیری، مطابق با فرامین رهبری، جهت تحقق امنیت و توسعه همزمان.