امشب، در دلِ میدان کوثر کرمان…
پایتخت مقاومت جهان اسلام دوباره رنگ آسمان گرفت.

پیکری آمد
نه تازه از میدان جنگ…
که از دل سال‌های دور از روزهای آتش و خونِ دفاع مقدس…
شهیدی که سال‌ها «گمنام» صدا زده می‌شد
اما امشب با هویت برگشت…
با نامی که بوی غیرت می‌دهد:
شهید احمدرضا سلیمانی

سال‌ها بی‌نام اما هرگز بی‌نشان…
خاک، امانت‌دارش بود تا زمانش برسد
تا دوباره به شهرش به کرمان به آغوش مردمش برگردد…

امشب مردم آمدند
دست‌ها بالا رفت اشک‌ها جاری شد
و دل‌ها گره خورد به آسمان…
در وداعی که فقط وداع نبود
تجدید عهد بود…

نماز استغاثه برای امام زمان (عج)
در کنار پیکر شهیدی که خودش سال‌ها منتظر مانده بود…
چه تقارنی زیباتر از این؟

کرمان…
هنوز هم شهرِ حاج قاسم است
هنوز هم شهرِ مردانِ بی‌ادعاست
شهری که شهیدش حتی بعد از سال‌ها
گمنام نمی‌ماند…

سلام بر تو ای شهید احمدرضا سلیمانی…
که نامت دیر آمد اما جاودانه شد