مراسم اولین سالگرد سرهنگ پاسدار شهید مرتضی جمالی برگزار شد
به گزارش سپاه نیوز، آیین گرامیداشت یاد و خاطره شهید جمالی، با حضور خیل عظیم همرزمان، سردار علیرضا حیدرنیا فرمانده سپاه استان البرز، مسئولان، بسیجیان و آشنایان شهید، در مسجد حضرت صاحب الزمان (عج) انبار نفت شهرستان فردیس برگزار شد.
شهید جمالی، در ۲ تیرماه ۱۴۰۴ و بر اثر حملات ددمنشانه رژیم صهیونیستی به ستاد سپاه امام حسن مجتبی (ع)، به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
وی تنها در چارچوب مسئولیت رسمی فعالیت نمیکرد، بلکه هرجا نیاز مردم، جوانان، خانوادهها و محرومان را میدید، با تمام توان وارد میدان میشد.
از جذب جوانان به مسجد و بسیج گرفته تا تربیت نیروهای مؤمن و انقلابی، از خدمترسانی پنهانی به نیازمندان تا حضور فعال در مأموریتهای فرهنگی، اجتماعی و جهادی، همه نشان میداد که روحیه اش صرفاً اداری و سازمانی نبود؛ بلکه روحیهای عمیقاً مردمی، داوطلبانه و مسئولانه داشت.
افتخارات ویژه
در کنار مسئولیتهای متعدد، شهید جمالی افتخارات ارزشمندی نیز در کارنامه خدمتی خود داشت.
وی به مدت ۴ سال به عنوان عضو یاب نمونه گزینش شناخته شد؛ افتخاری که نشاندهنده دقت، شناخت انسانی، تعهد سازمانی و توانش در شناسایی و جذب نیروهای مؤمن، متعهد و کارآمد بود.
همچنین در سال ۱۳۹۰ عنوان پرافتخار پاسدار نمونه استان البرز را کسب کرد؛ عنوانی که تنها یک تقدیر اداری نبود، بلکه نشانهای از سالها تلاش صادقانه، مسئولیتپذیری، حسن عملکرد و محبوبیت اش در میان همکاران و همرزمانش بود.
رهایی از تعلقات و آمادگی برای پرواز
تخصص و تجربه نظامی اش باعث شد به عنوان مدیر توان رزم یگان عملیات استان البرز به این یگان حساس منتقل شود.
تنها دو روز پیش از شهادت، خوابی عجیب دید؛ در خواب ۱۲ تابوت دیده بود که روی ۱۱ تابوت تصویر یکی از آشنایانش و روی تنها یک تابوت، تصویر خودش قرار داشت.
این رؤیای صادقه، نشانهای از سفری نزدیک بود.
پیش از شهادت، ماشین شخصی و بخش قابلتوجهی از بیمه عمر خود را به تشکیلات مقدس بسیج هدیه کرد تا سبکبالتر از تعلقات دنیایی عبور کند.
شهادت؛ راز کارت نیمسوخته
سرانجام در جریان حمله به مقر سپاه استان البرز، این مجاهد خستگیناپذیر به آرزوی دیرینه خود رسید. پیکر مطهر حاج مرتضی پس از حادثه، ۷ روز مفقود بود تا اینکه سرانجام شناسایی شد.
از پیکر این فرمانده پرافتخار، کارتی نیمسوخته به جا ماند که روی آن نام شهید و کلمه «نیازمند» نوشته شده بود.
راز این کلمه، گوشهای از روح بزرگ اش را نشان میداد؛ این کارت بانکی، حسابی مخصوص بود که آقا مرتضی مبالغ آن را در نهایت گمنامی، صرف کمک به نیازمندان و فقرا میکرد.
آقا مرتضی فقط یک فرمانده نبود؛ وی مربی، پدر معنوی جوانان، پناه نیازمندان، مرد میدان خدمت و انسانی بود که در سکوت و اخلاص، زندگیاش را وقف مردم و مسیر ایمان کرد.










