به گزارش سپاه نیوز، حجت‌الاسلام سید جواد حیدری با تبریک فرا رسیدن نهم ربیع‌الاول، سالروز آغاز امامت حضرت مهدی (عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف)، نوشت:

آغاز امامت حضرت ولی‌عصر(عج)، تنها یک رخداد تاریخی در نهم ربیع‌الاول سال ۲۶۰ هجری نیست؛ بلکه نقطه‌ای سرنوشت‌ساز در تداوم خط ولایت الهی و آغاز دوره‌ای است که در آن، هدایت جامعه بشری در شرایطی متفاوت ادامه می‌یابد. پس از شهادت امام حسن عسکری(علیه‌السلام)، مسئولیت امامت به فرزند بزرگوار ایشان منتقل شد؛ امامی که به فرمان الهی از دیدگان پنهان گردید، اما هرگز از هدایت و سرپرستی معنوی جامعه مؤمنان کناره نگرفت.

ولایت؛ حقیقتی فراتر از حضور ظاهری

در نگاه شیعه، ولایت حقیقتی الهی و پیوندی عمیق میان امام، خداوند و جامعه مؤمنان است. ازاین‌رو، غیبت امام زمان(عج) به معنای تعطیل‌شدن مسیر هدایت نیست، بلکه شیوه ارتباط ظاهری با امام تغییر کرده است. در این دوران، انتظار حقیقی، حالت انفعال و بی‌مسئولیتی نیست؛ بلکه آمادگی فکری، اخلاقی و عملی برای یاری حق و مقابله با ظلم است.

دفاع از ولایت؛ از شناخت تا عمل

دفاع از جایگاه ولایت، نیازمند معرفت و رفتار درست است. جامعه‌ای که از ولایت دفاع می‌کند باید در کنار شناخت جایگاه امامت، نسبت به شبهات بصیرت داشته باشد، اخلاق و عدالت را در زندگی فردی و اجتماعی رعایت کند و در مسیر وحدت مؤمنان حرکت نماید. دفاع از ولایت به معنای دفاع آگاهانه و اخلاقی از حق است؛ نه تعصب کور یا نادیده‌گرفتن خطاهای افراد.

ولایت فقیه؛ امتداد مسئولیت دینی در عصر غیبت

در عصر غیبت، جامعه اسلامی نمی‌تواند بدون نظم و هدایت دینی رها شود. فقیه جامع‌الشرایط در چارچوب احکام اسلام، مسئولیت هدایت جامعه را بر عهده می‌گیرد. حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به عنوان رهبر جمهوری اسلامی ایران، در چارچوب همین اندیشه، مسئولیت هدایت کلان نظام اسلامی و پاسداری از استقلال و هویت دینی را عهده‌دار هستند. این ارتباط از جهت تداوم خط هدایت دینی و مدیریت جامعه مؤمنان در دوران غیبت قابل تبیین است.

انتظار؛ پیوند میان امام غایب و جامعه حاضر

آغاز امامت حضرت حجت(عج) یادآور این حقیقت است که انسان مؤمن در هیچ دوره‌ای بی‌سرپرست نیست. منتظر واقعی کسی است که در برابر فساد و بی‌عدالتی بی‌تفاوت نباشد، نسبت به سرنوشت مردم احساس مسئولیت کند و در مسیر ولایت، اهل تقوا و استقامت باشد.

«اللهم عجل لولیک الفرج و اجعلنا من خیر أعوانه و أنصاره»