در این روزهای پر حماسه، یاد و خاطره فرزندان غیرتمند ایران بیش از هر زمان دیگری در دل‌ها زنده می‌شود؛ فرزندانی که با وجود تفاوت زبان و قوم و نژاد، دل در گرو یک سرزمین داشتند: ایران.

جوانان پاک‌سرشتی که سربازی را نه صرفاً یک دوران گذرا، بلکه فرصتی برای دفاع از شرف و امنیت مردم خویش دانستند و در هنگامه حمله ناجوانمردانه آمریکای جنایتکار و دشمن صهیونی، جان خود را بی‌دریغ تقدیم وطن کردند.

در میان این قهرمانان، روایت سرباز شهید «محمدحسین عابدی آذر» از آذربایجان، فردی از همان مردم سختکوش، شنیدنی‌ است؛ جوانی که در حساس‌ترین لحظه، بی‌هیچ تردیدی، مقابل خطر ایستاد و پهپاد انتحاری دشمن را با شجاعت مثال‌زدنی هدف قرار داد تا مبادا آسیبی به مردم بی‌گناه برسد. او و هم‌قطارانش سهم خود را ادا کردند: از جانشان گذشتند تا زندگی در شهر جریان داشته باشد، کودکی لبخند بزند و مادری خیالش از امنیت خانه آسوده باشد.

اما در این راه، آنها به دیدار معبود شتافتند و قطره‌ای شدند که به دریای شهیدان این آب و خاک پیوستند.

امروز، پدرانشان در میان جمعیت با افتخار اشک می‌ریزند؛ مادرانشان به تصویرهایشان گل می‌زنند و خواهرها و برادرهای کوچکشان هنوز منتظرند شاید بار دیگر، صدای قدم‌های آنها در راهرو خانه بپیچد. اما خانه نه؛ شکوه و عظمت این فداییان، در دل همه مردم ایران خانه کرده است.

هر خانواده، جهانی از غربت و افتخار است. غربت دیدار دوباره‌ای که رخ نداد، افتخار راهی که فرزندشان تا آخر ایستاد. شهدای سرباز سپاه، برای همه ایران ایستادند؛ اما این خانواده‌ها بودند که شب و روز با صبری زینب‌گونه، داغ فراق را به امید سربلندی وطن بدل کردند. آن‌ها معنای عبارت «همه فرزندان ایران، فرزندان منند» را به زیبایی زندگی کردند.

فردا حسینیه امام حسن مجتبی (علیه‌السلام)، میزبان خانواده‌هایی است که فرزندان‌شان را برای ایران تقدیم کردند؛ بذرهای ایثار این ملت، هر کدام روایتی دارند؛ یکی فرزند کارگر بود، دیگری اهل هنر و شعر، دیگری تازه پدر شده بود و بسیاری‌، زندگی‌های نگفته‌ای که پشت هر تصویر کوچک و قاب‌شده، داستانی از عشق، ایمان و غیرت خوابیده است.

ملت ایران، مفهوم این بیت فردوسی را به چشم دید:
دریغ است ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود

اربعین شهدای سرباز سپاه، نه فقط یک مراسم بزرگداشت که یادآور عهدی است جاودانه؛ عهدی میان خاک ایران و فرزندان غیور آن که هرگز اجازه نخواهند داد سایه بیگانه بر این سرزمین بیفتد.

سربازان ما، در هر لباس و هر جایگاهی، معنای واقعی سلحشوری و انسانیتند؛ و ما، با پاسداشت یادشان، چراغ امید را برای نسل‌های آینده روشن نگه می‌داریم.