به گزارش سپاه نیوز، در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ رژیم بعث عراق به رهبری صدام حسین حمله گسترده‌ای را علیه ایران آغاز کرد که به جنگی تمام‌عیار و طولانی‌مدت منجر شد، و تا قبول قطعنامه ۵۹۸ توسط ایران در ۲۷ تیرماه ۱۳۶۷ بطول انجامید به‌طور عملی در ۲۹ مرداد ۱۳۶۷ آتش‌بس برقرار شد. سازمان ملل در ۱۸ آذر ۱۳۷۰ رسما عراق را به عنوان متجاوز جنگ معرفی کرد، در این مقاله به مناسبت هفته دفاع مقدس، ده تفاوت بین دفاع مقدس ۱ و ۲ با سایر جنگ ها تبیین می گردد

۱. قابلیت روایت گری
هیچ جنگی در جهان هیچ چیز با ارزشی ندارند که گزارش کنند حتی خبرنگاران را هم می کشند، اما تمام لحظات و حالات رزمندگان بصیرت، عشق، معنویت و عنایت ویژه الهی بود.

۲. دارای مجاهدان پاک
در هر جنگی سربازان یا به اجبار و یا با انگیزه صرفا مادی و ملی گرایی به کشور خود کمک می کنند اما شهداء، جانبازان، و ایثارگران با عقیده و عشق به میدان آمده بودند و حتی در شناسنامه خود تصرف می کردند و برای خط مقدم رقابت می کردند.

۳. پرهیز از ظلم به مردم
در همه جنگ ها به زنان، کودکان و مردم بی دفاع نیز تعدّی و تجاوز می کنند اما در دفاع مقدس ۱ و ۲ فقط به متجاوزان پاسخ داده شد.

۴. عدم تصرف در خاک
اگر فاو گرفته می شود به خاطر نشان دادن قدرت نظامی و دنبال کردن دزد تا بیرون مرزها هست نه تصاحب خاک عراق، اما جنگ ها برای تجاوز و تصرف خاک کشورهای دیگر هست.

۵. فرمانده فقیه و شجاع
هیچ جنگی مانند دفاع مقدس ۱ و ۲ فرمانده عالی مانند امامین انقلاب نداشته اند که بر مبنای عقل سلیم، عدالت، حکمت و شرع صحیح بجنگند.

۶. مظلوم مقتدر
در هیچ جنگی مانند دفاع مقدس 1و2 بر علیه کشوری تقریبا تمام دنیا یا بسیج شده بودند یا بی تفاوت.

۷. عدم ندامت و پشیمانی
همه دولت ها و مردم آنان پس از اقدام به جنگ، نادم و پشیمان هستند اما در دفاع مقدس ۱ و ۲ افتخار هم می کنند چرا که حتی اگر خون و خاک از بین رود باز هم پیروز است (إحدی الحسنیین)

۸. شروع کننده جنگ نبودیم
غالبا جنگ ها به خاطر استکبار یکی از طرفین یا هر دو اتفاق می افتد، اما در دفاع مقدس۱ و ۲ مورد حمله قرار گرفته و باید دفاع می کردیم.

۹. بازماندگان با نشاط
در همه جنگ ها، مسئولان و مردم و سربازان دچار اضطراب، افسردگی و بیماری های روانی هستند اما در دفاع مقدس ۱ و ۲ ایثارگران و خانواده های آنان و مردم دارای روحیه قوی و با نشاط هستند.

۱۰. اُلگوی بیداری و اقتدار
دفاع مقدس ۱ و ۲ علاوه بر دفع و رفع شبهه نسبت به انقلاب، نظام اسلامی و رهبری و اتحاد بین مردم، باعث بیداری و حمایت افکار عمومی جهان شده است که هیچ جنگی و هیچ کشوری چنین توفیقی پیدا نکرد.