حجت‌الاسلام والمسلمین محمد نعیمی مسئول دفتر نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه استان البرز در این یادداشت آورده است که

بعضی آدم‌ها فقط یک دوره از تاریخ را زندگی نکرده‌اند؛ خودشان بخشی از تاریخ‌اند.

پیشکسوتان دفاع مقدس، مردانی از همان نسل‌اند؛ نسلی که وقتی ایران در سخت‌ترین روزهای خود قرار گرفت، به جای پرسیدن «چه کسی باید برود؟» گفت: «من می‌روم.»

از شهر و خانه و خانواده دل کندند و راهی جبهه شدند؛

یکی در گرمای سوزان جنوب، دیگری در سرمای استخوان‌سوز غرب و دیگری در سنگری که شاید نمی‌دانست صبح فردا را خواهد دید یا نه.

آنان برای میز و عنوان و نام نرفتند.

رفتند چون ایران در خطر بود.

کنار هم ایستادند؛ از کارگر و کارمند تا کشاورز و دانشجو، از فرمانده تا سرباز.

آن روزها کسی از سهم خودش نمی‌پرسید؛ همه نگران سهم ایران بودند.

بسیاری برگشتند، اما دیگر همان آدم‌های قبل از جنگ نبودند؛

و بسیاری دیگر، رفتند و تنها نامشان، پلاکی بر سینه همرزمان و خاطره‌ای در قلب خانواده‌ها باقی ماند.

امروز، وقتی به پیشکسوتان دفاع مقدس نگاه می‌کنیم، فقط با چند دهه خاطره روبه‌رو نیستیم؛

با نسلی روبه‌رو هستیم که بهای استقلال و امنیت این سرزمین را با جوانی، سلامت، آسایش و گاه با جان خود پرداخت.

پیشکسوت بودن یعنی هنوز چیزی برای گفتن داری؛

از روزهایی که سخت بود، اما مردم کنار هم بودند.

از روزهایی که امکانات کم بود، اما اراده‌ها بزرگ بود.

از روزهایی که همه فهمیده بودند ایران، خانه مشترک همه ما است.

امروز اگر موهایشان سپید شده، اگر عصایی در دست دارند یا نشانی از سال‌های جنگ بر چهره و جسمشان مانده، اینها نشانه فرسودگی نیست؛

مدال‌های خاموش مردانی است که بخشی از جوانی خود را به تاریخ ایران بخشیدند.

و چه زیباست که در روزگار پیری و بازنشستگی، جامعه‌ای که از آنان ایستادگی آموخته، آنان را تنها نگذارد.

سلام بر پیشکسوتان دفاع مقدس؛

سلام بر جانبازانی که هنوز درد آن روزها را با خود دارند؛

سلام بر خانواده‌هایی که سال‌ها چشم‌انتظار ماندند؛

و درود بر شهیدانی که رفتند تا ایران بماند.

امروز، بیش از هر زمان دیگری باید یاد بگیریم که قدرت یک ملت فقط در تجهیزات و امکانات نیست؛

در دل‌هایی است که هنگام سختی، پشت یکدیگر را خالی نمی‌کنند.

هفته دفاع مقدس گرامی باد

روز پیشکسوتان دفاع مقدس و مقاومت؛ روز مردانی که ایستادند تا ایران بایستد.