به گزارش سپاه نیوز، پشت بسیاری از هنر‌های بومی و صنایع‌دستی، داستان انسان‌هایی نهفته است که سال‌ها با عشق و صبر، میراث فرهنگی منطقه خود را زنده نگه داشته‌اند؛ بانوانی که بخشی از زندگی خود را وقف حفظ هنر‌هایی کرده‌اند که ریشه در تاریخ و فرهنگ مردم دارد.

امینـه عبدالهی یکی از همین بانوان است؛ هنرمندی از روستای چم‌کلگه هندیجان که بیش از شش دهه در زمینه صنایع‌دستی محلی فعالیت کرده و همچنان در خانه خود به تولید و آموزش این هنر‌ها مشغول است.

از چه زمانی وارد عرصه صنایع‌دستی شدید؟

از ۱۵ سالگی فعالیت خود را در زمینه صنایع‌دستی محلی و سنتی آغاز کردم و اکنون که ۷۶ ساله هستم، همچنان این کار را ادامه می‌دهم. این هنر در تمام این سال‌ها بخشی از زندگی من بوده و از طریق آن امرار معاش کرده‌ام.

چه کسی نخستین مشوق شما برای یادگیری این هنر بود؟

مادرم که سال‌ها پیش فوت کرد، نخستین مشوق من بود. در دوران نوجوانی با تشویق و راهنمایی او با این هنر آشنا شدم و به مرور آن را به صورت تجربی یاد گرفتم. علاقه‌ای که از همان سال‌ها در من شکل گرفت، باعث شد این مسیر را تا امروز ادامه بدهم.

در چه زمینه‌هایی فعالیت می‌کنید؟

در رشته‌های مختلف صنایع‌دستی محلی فعالیت دارم؛ از جمله جارو، زنبیل‌بافی، جانانی، دستگیره، سفره، کلاه و کپوبافی. بیشتر این کار‌ها را به صورت تجربی یاد گرفته‌ام و در منزل انجام می‌دهم.

آیا این هنر را به دیگران نیز آموزش می‌دهید؟

بله. هر فردی که علاقه‌مند باشد، تا جایی که بتوانم آموزش می‌دهم. اعتقاد دارم هنر زمانی ماندگار می‌شود که آموزش داده شود و از یک نسل به نسل دیگر انتقال پیدا کند.

صنایع‌دستی چه ظرفیتی برای اشتغال و درآمدزایی دارد؟

صنایع‌دستی می‌تواند فرصت مناسبی برای اشتغال، به‌ویژه برای بانوان، فراهم کند. بسیاری از این فعالیت‌ها را می‌توان در محیط خانه انجام داد و از طریق تولید و فروش محصولات، درآمد کسب کرد. این موضوع می‌تواند به اقتصاد خانواده‌ها نیز کمک کند.

صنایع‌دستی چه جایگاهی در فرهنگ هندیجان دارد؟

هندیجان دارای پیشینه‌ای تاریخی و تمدنی بیش از سه هزار سال است و هنر‌های بومی و صنایع‌دستی نیز بخشی از این پیشینه فرهنگی محسوب می‌شوند. در روستا‌های شهرستان نیز ظرفیت‌ها و استعداد‌های ارزشمندی وجود دارد که اگر مورد حمایت و توجه قرار بگیرند، می‌توانند زمینه‌ساز رونق صنایع‌دستی و اشتغال باشند.

مهم‌ترین دغدغه شما برای آینده این هنر چیست؟

نگرانی من این است که برخی از هنر‌های سنتی و بومی به مرور زمان فراموش شوند. این هنر‌ها تنها یک حرفه یا وسیله درآمد نیستند، بلکه بخشی از تاریخ و هویت مردم هستند. باید تلاش کنیم جوانان و نوجوانان با این هنر‌ها آشنا شوند و آموزش ببینند.

چه پیامی برای نسل جوان دارید؟

از جوانان می‌خواهم هنر‌های بومی و سنتی منطقه خود را یاد بگیرند و قدر این میراث را بدانند. یک هنر می‌تواند هم هویت فرهنگی انسان را حفظ کند و هم زمینه‌ای برای اشتغال و درآمد باشد. اگر این هنر‌ها را به نسل جدید منتقل کنیم، می‌توانیم مطمئن باشیم که میراث گذشتگان همچنان زنده خواهد ماند.