رفیقم را از دست دادم، نه فرزندم؛ روایت پدر شهید امیرحسن اربابی از پرواز عاشقانه پسر و عروسش
ابراهیم اربابی، پدر شهید امیرحسن اربابی، اظهار کرد: شهید امیرحسن اربابی هشتم تیرماه ۱۴۰۵ در شهر سراوان به همراه همسرش، زمانی که برای خرید مایحتاج منزل از خانه خارج شده بودند، در مقابل منازل سازمانی هدف حمله و تیراندازی گروهک تروریستی جیشالظلم قرار گرفتند و هر ۲ به شهادت رسیدند.
وی افزود: در زمان وقوع این حادثه، فرزند دوساله آنها نیز داخل خودرو حضور داشت که به لطف خداوند از این حادثه جان سالم به در برد و امروز یادگار ارزشمند آن ۲ عزیز در کنار ماست.
پدر شهید امیرحسن اربابی با اشاره به روحیات انقلابی فرزندش بیان کرد: امیرحسن سپاه را به عنوان یک شغل انتخاب نکرده بود، بلکه پاسداری برای او یک عشق بود؛ او پیش از ورود به سپاه در یک کارخانه مشغول به کار بود، اما کار در کارخانه را رها کرد و با علاقه و اعتقاد قلبی به جمع پاسداران پیوست.
اربابی ادامه داد: امیرحسن فرزند بزرگ خانواده بود و رابطه ما با یکدیگر فراتر از رابطه معمول پدر و فرزندی بود و در خانه با هم رفاقت داشتیم و به همین دلیل همیشه میگویم من یک رفیق را از دست دادم، نه فقط فرزندم را.
وی با یادآوری جایگاه عروس خانواده در میان اعضای خانواده گفت: ما دختر نداشتیم، اما از همان روزی که وارد خانواده ما شد، تا لحظه شهادتش احساس میکردیم دختری در خانه داریم؛ او مانند یک فرشته وارد زندگی ما شد و امروز احساس میکنیم آن فرشته را از دست دادهایم.
پدر این زوج شهید با بیان اینکه هر ۲ از روحیه مذهبی و هیئتی برخوردار بودند، اظهار کرد: ویژگیها و خصوصیات اخلاقی این ۲ عزیز هیچوقت از یاد ما نخواهد رفت؛ هر ۲ در مراسمهای مذهبی حضور فعالی داشتند و اهل هیئت، قرآن و اهلبیت(ع) بودند و این اعتقادات در رفتار و سبک زندگی آنها کاملاً نمایان بود.
اربابی با اشاره به یکی از خاطرات آخرین دیدار خود با فرزندش گفت: امیرحسن در آخرین دیدارمان گفت من شهید میشوم و بالاخره روزی این گروهک تروریستی که در استان فعالیت میکند به سراغ ما هم خواهد آمد.
وی افزود: در همان صحبتها همسرش جملهای گفت که هیچوقت از ذهنم پاک نمیشود، او گفت: امیرحسن، اگر قرار است برویم، دعا کن با هم شهید شویم.
پدر شهید امیرحسن اربابی با اشاره به سالهای زندگی مشترک این زوج بیان کرد: خاطرات زیادی از این عزیزان در طول ۲۶ سال زندگی فرزندم دارم و هرچند زندگی مشترک آنها تنها پنج سال طول کشید، اما در همین مدت کوتاه، آنقدر محبت، احترام و خاطرات خوب از خود به جا گذاشتند که امروز دلتنگی و دوریشان برای ما بسیار سنگین است.
وی خوشاخلاقی، خوشبرخوردی و احترام به بزرگترها را از برجستهترین ویژگیهای عروس و پسرش دانست و گفت: این ۲ عزیز در مراسمهای خانوادگی ما حضور مستمر داشتند و هر هفته در مراسم زیارت عاشورا و قرائت قرآن شرکت میکردند و در برنامههای مذهبی ماه محرم، مراسم شهدا و جشنهای ولادت ائمه اطهار(ع) نیز حضور داشتند.
اربابی ادامه داد: این ۲ عزیز حتی برای فرزندشان نیز آرزو داشتند که در همین مسیر حرکت کند و با همان اعتقادات و روحیه مذهبی تربیت شود. اخلاق معنوی و خدایی آنها از ویژگیهایی بود که همیشه در زندگیشان دیده میشد.
وی با بیان اینکه شهادت توفیقی الهی است، تصریح کرد: اعتقاد دارم شهادت نصیب هر کسی نمیشود و خداوند شهدا را گلچین میکند؛ هر کسی نمیتواند به این مقام برسد.
پدر این ۲ شهید با تشریح لحظه اطلاع از شهادت فرزند و عروسش گفت: روز حادثه در دهه دوم محرم بود و ما در مسجد حضور داشتیم که پس از پایان مراسم و خروج از مسجد، دوستان و اقوام مرتب تماس میگرفتند و جویای حال ما میشدند، اما چیزی از اصل حادثه نمیگفتند.
وقتی به خانه رسیدیم و تلفن همراه را بررسی کردیم، متوجه شدیم چنین اتفاق تلخی رخ داده است.
وی افزود: واقعاً نمیتوان احساس یک پدر و مادر را در لحظهای که خبر شهادت فرزندشان را میشنوند توصیف کرد؛ آن لحظه اتفاقاتی افتاد و از شدت ناراحتی از خود بیخود شدیم و دیگر هیچچیز در اختیارمان نبود چراکه از دست دادن ۲ عزیز در یک حادثه، غمی بسیار سنگین است که تحمل آن به آسانی ممکن نیست.